Monthly Archives: december 2016

Oudjaar

By | Alle daagjes | No Comments

Bij deze wil ik een ieder bedanken die het afgelopen jaar op welke manier dan ook betrokken is geweest bij mijn fietstocht. Ook Nanda en Marjan, die hebben meegeholpen met de publicatie van mijn boek. Alleen was mij dit niet gelukt.  Zo zit ik toch een beetje terug te blikken, terwijl de radio op de achtergrond de mooiste nummers speelt. Een beetje wit om de neus van een verkoudheidsvirus en door de gepoederde oliebollen. Lekker warm binnen, kijk ik af en toe bezorgd naar buiten hoe de vuurwerktraditie zich ieder jaar verder ontplooit tot hef feest van ontploffingen en felle flitsen. De eerste hulpposten kunnen de vingers er op natellen dat het weer gezellig druk wordt, vrees ik. Maar ik ben vergeeflijk hoor. Zelf heb ik mijn trommelvliezen eens gescheurd door een door een handige zwager in elkaar gelaste lanceerinrichting, waar wel een pond carbid in paste. Om zeker te weten dat dit voldoende was had ik het gewicht van het geurende goedje voor de zekerheid nog wat opgehoogd. Altijd weer die twijfel he. Met het gevolg dat ik geluidloos het nieuwe jaar binnen dook. Maar die gekkigheid waag ik me nu niet meer aan hoor. Nu zie ik vaders die zich geïnteresseerd,  als een volleerd pyrotechnicus voorover buigen over niet ontplofte nitraten en andere bommen, want het is toch zonde dat het effect uitbleef nietwaar? Nee, mij te spannend allemaal. Ik sluit het gordijntje weer en geniet de laatste uren van dit bijna voorbije jaar van de muziek. Ik wens een ieder een goed uiteinde en veel geluk in het nieuwe jaar.

© J.G. Boomsma

Het stokje overnemen

By | Alle daagjes | No Comments

De verdoving is uitgewerkt. Om maar niet geconfronteerd te worden met de pijn die Berlijnse beelden bij me oproepen, steek ik mijn kop in het zand. Weg met die narigheid. Geen Aleppo, Nice, Jeruzalem, Parijs. Oh, zeker! Er ontbreken nog een stuk of wat plaatsen. Maar het liefst kom ik vandaag ook nog weer even boven. Het leven gaat voor de meesten toch ook gewoon door nietwaar. Toen ik gisteravond in alle zorgvuldigheid, met enige voorpret, mijn eigen muziekbibliotheek voor de avond had klaar gelegd, kon ik een gevoel van zelfvoldaanheid  niet onderdrukken. Sterker nog, ik gaf mij er aan over. De Wiener Philharmoniker (een dubbel, dus een hele dikke) en Nils Lofgren wachtten op voorrang te verdwijnen in het magische laadje van de afspeler. Voor twee altijd weer te korte uren verplaatste ik mij weer even in mijn eigen Blues. Reeds bij de eerste klanken braken de dijken en stroomden de tranen. Maar dat gaf niet. Bij mooie klanken hoort dat zo. Het brengt inspiraties, maar meer nog aspiraties bij mij boven. Is het niet zo dat licht verder reikt dan wij denken? Zou het daarom niet mogelijk zijn dit licht te laten vergezellen van muziek? Nog helder van geest komen beelden en klanken bij me boven uit 1984. BAND AID heette de groep muzikanten. Muziek verbroedert. Maakt geen onderscheid, verenigd. Haal muzikanten all over the world over, red hen van de culturele beknotting van hun landen van herkomst. Breng hen tesamen. Laat alle lelijke dingen en woorden achterwege die we met ons allen steeds weer uiten. Laat de instrumenten de mistroostige bassen van populisme achter de coulissen verdwijnen. Wie wil de dirigent zijn..?

Gezegend kerstfeest gewenst!

© J.G.Boomsma

Anders Diep

By | Alle daagjes | No Comments
Anders Diep

Anders Diep

Ontelbaar zijn de uren dat ik aan tafel zat. Overdonderd, trots, maar ook heel blij ben ik nu, dat ik vandaag het resultaat heb mogen aanschouwen. Ontelbare gedachten en zinnen, door mijn uitgever verwerkt en gekaft, in mijn eigen eerste boek.

Webwinkel Boekscout

stilaan even stilstaan

By | Alle daagjes | No Comments

Best een mooie maand eigenlijk. December. Eenendertig cijfers die geen tijd voor elkaar  lijken te hebben en zich ten opzichte van elkaar verdringen. Terugblikken, of vooruit kijken doen we op de allerlaatste uren van het bijna voorbije jaar. Nu even niet. De hybride decemberstruik, die van zijn kunsttakken ontdaan, tevens dienst kan doen als paastak moet worden opgetuigd. We zijn klaar met zwartepieten naar elkaar en wensen elkaar geluk. Zelf wens ik een ieder dat geluk toe. Word daar gelukkig van, waardoor het mes aan twee kanten snijdt zeg maar. Voor de één loopt het geluk elke keer iets te hard, weer een ander loopt het voorbij en laat het zonder besef achter zich. Reden voor mij om af en toe eens stil te staan. Minder gelukkige dingen laten passeren en het geluk voelen van het moment. Ondanks alle waanzin, leven in de zin van de dag. Daar zin in hebben of zoeken. Honderdduizenden letters heb ik het afgelopen jaar geschreven over mijn reis per fiets. Een reis die ik niet had kunnen maken zonder de inzet van talloze andere mensen. Het geluk voelen, ervaren, om doelen te bereiken, waarbij anderen mij drukkertjes in de juiste richting gaven. Het was alles een belangrijke pagina in mijn leven. Daar voel ik mij gelukkig bij. En ja, dan deze maand. Ook daarin spreekt het geluk -en soms wat minder- in boekdelen. In de vorm van een biografie die morgen uitkomt. Ook mag ik mij jaarlijks in deze laatste maand van het jaar verheugen op het feit dat ik jarig ben. Mijn geboortejaar weer een stukje verder van het heden komt af te staan. Dat noem ik ook geluk hebben.

Fijne dag allen.

© J.G.Boomsma