Monthly Archives: augustus 2017

Rondvaartje

By | Alle daagjes | No Comments

Goed gehumeurd had ik gevolg gegeven aan de uitnodiging de maidentrip met de nieuwe rondvaartboot  te maken. In een heerlijk zonnetje lag het schip al onder st(r)oom aan de kade ter hoogte van de Nieuwe Kolk. Het vaartuig, gebouwd door mensen met een beperking onder leiding van vakmensen, vaart door de zogenaamde Blauwe as, welke is ontstaan door het opnieuw bevaarbaar maken van de vaart en het kanaal. Welkom geheten door de kapitein werd mij en andere genodigden een plaats aangewezen, met daarbij een aantal huishoudelijke mededelingen. Een kundig bemanningslid legde met fraaie mimiek de werking van de zwemvesten uit en waarschuwde het gezelschap geen hoofden, armen, benen of andere lichaamsdelen buiten boord te hangen. Dit in verband met enige nauwe doorgangen. Het enige geluid wat het elektrisch aangedreven schip maakt is de boegschroef, zodat in alle stilte genoten kan worden van het gebodene langs de oevers. Onder het genot van heerlijke koffie, schalen vol gevulde koeken en van op elk tafeltje schaaltjes nootjes, voer de Fluisteraar onder bruggen door en langs sluizen. Ter hoogte van de Groningerbrug waren we getuige van een sportvisser die met een duur uitziend schepnet probeerde een zwerm vliegen te vangen. Mijn opmerking dat het hier vast wel wilde bijten raakte dan ook kant nog wal. Na dat we de Blauwe Klap gepasseerd waren zat de reis er al weer op. Enigszins wit om de neus van de teveel genodigde gevulde koeken bedankte ik kapitein Braaksma en de rest van de matrozen en kon ik beamen dat Assen er vanaf het water toch ook heel leuk uit ziet. Fijne dag allen.

© J.G.Boomsma

Teefjesdingen

By | Alle daagjes | No Comments

Juist toen ik vanochtend het plan had opgevat maar eens discreet bij de drogisterij te informeren naar periodiek verband voor Indy, lijkt de loopsheid (rare term eigenlijk) op haar einde te lopen. Hiermee komt er gelukkig ook bijna een eind aan mijn zorg dat ze in de poten zou vallen van loverboy’s en andere door hormonen op hol geslagen reuen. Om te ontkomen aan die woeste hordes is mijn conditie de afgelopen dagen aanzienlijk verbetert. Voor Daisy, mijn kruising Labrador/ Argentijnse dog heb ik mij eens een heus ongesteldheidsbroekje laten aan praten. Een klein lapje stof, voorzien van allerlei bandjes en een uitsparing voor de staart van ‘t arme beest. Bezweet, maar voldaan keek ik na een half uur naar het resultaat. Hoewel Daisy volgens haar kritische blikken minder voldoening leek te hebben. Binnen een paar uur had het modieuze kledingstuk “speciaal voor uw hond!” het model aangenomen van een string, waarvan het lapje stof ontbrak en wat in slordige rafels over de vloer lag. Dat was geen succes. Nee, dan toch maar de natuur op haar beloop laten en haar laten blijken dat ik zeer op haar gesteld ben. Een extra knuffeltje hier en koekie daar en af en toe even zachtjes over het buikie wrijven. Toch wel een bijzondere periode. Fijne dag allen.

© J.G.Boomsma

Op stang

By | Alle daagjes | No Comments

Veilig verkeer Nederland is de volgende die in een nare identiteitscrisis is aanbeland. Dat spijt mij oprecht. De fiets moet genderneutraal worden. Hoewel talloze jongemannen hun “man” zijn bevestigd hebben voelen worden door onzacht in aanraking te komen met de stang, ontneemt deze club toekomstige generaties hen dit niet onverdeelde voorrecht. Een beetje gechargeerd zou ik willen zeggen, toon ballen en maak je druk om andere belangrijke dingen. Terwijl de ene helft van de fietsers zich voortbeweegt op alleen het achterwiel (dus die kan weg), zit een groot aantal anderen al rijdend pontificaal te kwaken in een smartphone. Wat ik niet slim vind. Zelf pleit ik daarom voor een beter toezicht op het voorzien zijn van toeters en bellen. De snelheidsduivels op van krachtige elektromotoren voorziene zogenaamde Speedelecs verplichten een strak lederen motorpak te dragen in plaats van “kijk mij nu eens” kekke fietspakjes. En desnoods een zwaailamp. Klopt, ik ben danig op stang gejaagd door al deze berichtgevingen van VVN. Komt nog bij, waar laat ik alle broodjes, eieren, koeken, bananen en zakken Engels drop die nu mijn fietstassen uitpuilen? Mijn fietse zal gevaarlijk gaan zwabberen wanneer ik rucksichtslos de ijzerzaag ter hand neem, dat wordt er niet steviger op. Nee hoor, stevig op het zadel had ik gisteren weer een heerlijk ritje Drenthe uit. Bezoekje aan mamme, zwager en zus. Zonder tabak en mijn onafscheidelijke Zippo bijkomen in het Noorderplantsoen waar de voorbereidingen van Noorderzon in volle gang waren en thuis gekomen ontdekken dat er met een gemiddelde snelheid van 24.2 was gereden. Het was weer mooi.

Veilige en goede dag allen.

© J.G.Boomsma

Knuffels

By | Alle daagjes | No Comments

Alleen en stil, opgesloten in haar kamertje, zag ik haar zitten. Voor haar op de tafel lag een vrolijk geel/oranje gekleurd speelgoedbeest. De kleuren er van stonden in schril contrast met de gemoedstoestand waarin ik haar aantrof. Door haar tranen heen had ze echter toch kans gezien om met naald en draad het fris gewassen beest weer te modelleren in zijn oorspronkelijke staat. Het was de onafscheidelijke knuffel van Kalima. Dertien hondenjaren is ze geworden. Wat een verdrietig schouwspel en wat een medelijden voel ik op deze momenten met mijn vriendin. Maar, ze is zo dat zo mooi heet, flink. We hebben allemaal zo onze eigen manieren om het gemis van een levensgenoot te verwerken en invulling te geven aan de leegte die dat achterlaat. Daar waar ik kan help ik of doe een poging daartoe, waarbij ik gelukkig bevrijd blijf van het verlangen zelf het naaigerei ter hand te nemen en daarmee het risico zou lopen mij onlosmakelijk te verbinden met een knuffelbeest. En dan mijn rookstop… Het gaat goed. Ondanks alle emoties van de afgelopen dagen, het dreigement van Kim en Donald om illegaal vuurwerk af te steken, heb ik mij – waarschijnlijk door de pleisters – niet laten verleiden de sjekpuut ter hand te nemen. De aandrang die ik het vorig jaar wel had is nu veel minder aanwezig. Zelfs mijn ene speciale sigaretje, met geheimzinnig gedroogde bladeren, wat ik ‘s avonds inhaleerde, probeer ik met ingang van vanavond uit mijn systeem te halen. Tenzij… er daarvoor een gang naar de legale drugstore op aanschrijven van ome dokter noodzakelijk is. Pillen en poeders wil ik namelijk niet. Woensdag weer een mooie rit op weg naar ‘t Groninger land. De rook en de mist van het gemis er uit fietsen. Fijne dag allen.

© J.G.Boomsma

stoppen!

By | Alle daagjes | No Comments

Afgelopen vrijdag de stoppen met roken poli bezocht. Na mijn eerdere stoppoging moest er nu maar zwaarder geschut in stelling worden gebracht. Vond ik. Het moet en ik wil. Overlopend van een in mijn geval misplaatst positivisme zou ik moeten schreeuwen “ik zal!” maar dat lijkt me wat voorbarig al met al. De drie maanden van vorig jaar staan me wat dat betreft nog helder voor mijn geest, toen ik diep in Duitsland het donkerblauwe wikkel in een vitrinekast van een benzinestation zag liggen. Enige minuten later bevestigden rooksignalen het einde van de oefening. Tijdens mijn fietstocht en ook daarna is de nicotine en wie weet (de fabrikant?)wat voor stofjes nog meer weer, mijn rustgever pur sang geworden. Het beangstigd mij dat er maar één iemand is die dit proces van zelfvernietiging kan stoppen, ik zelf. Zevenenveertig jaar aaneen roken, gerekend vanaf mijn veertiende, heeft het binnenste van mijn lichaam vast de aanblik gegeven als die van de rookkamer in het ziekenhuis, waar ik vroeger wel eens naar binnen ging. Dat is tegelijk mijn andere angst. Schoorvoetend liep ik dan ook de röntgenkamer in om een foto van mijn interieur te laten maken. Het feit dat de longarts naar aanleiding van al dat gefotoshop geen contact met mij heeft opgenomen stelt mij enigszins gerust. De arts, een heel aardige mevrouw overigens en ook een fervent fietsster (dat scheelt) heeft samen met mij een aantal hulpmiddelen op een rijtje gezet. Het contract is inmiddels getekend en met veertien pleisters ter grootte van een stopbord toog ik huiswaarts. Nicotinepleisters staat er op de doos. 21 mg per plakker, welke waarde overeenkomt met twintig sigaretten. Das niet lekker. En nu..? Rusteloos, bij tijd en wijle moedeloos probeer ik dingen helder te zien. Lees mijn kranten en begrijp dat Kim en Donald ruzie zoeken en dreigen met rook en vuur. Stoppen Jonges!

Fijne dag.

© J.G.Boomsma