Monthly Archives: januari 2018

Boodschappen

By | Alle daagjes | No Comments

Wat had ze een mooi handschrift vroeger. Het was een genot om te zien hoe haar pen over het papier leek te dansen en de letters zich aaneenregen tot sierlijke zinnen. Zelfs het boodschappenbriefje moet een waar leesfestijn voor de man van de Vivo zijn geweest, bedenk ik mij. Nu krijgt ze haar boodschappen alleen nog binnen langs “elektronische weg”. Zelf gaat ze op aanraden van haar dochter, die ver weg woont, ook met de tijd mee. Eerst kreeg ze een heuse tablet. Ze kon er niets mee worden. Onhandig ding, dus met veel water weggespoeld. Nu heeft ze een computer met een klep, die ze open en dicht kan doen en verrekte handig is om haar zakdoek bij tijd en wijle op te persen. Tis allemaal wat stijfjes en stram geworden bij oma. Reden voor haar eens aan haar verzekeringsagent te vragen naar een vergoeding voor fysiotherapie. Nou die kun je wel om een boodschap sturen, zo bleek. Binnen een dag klingelde het belletje op de laptop dat er een berichtje was. Onder de inmiddels keurig gesteven zakdoeken bleek de welwillendheid van de verzekeraar. Bericht 1 van 18 stond er. De brief begon in keurig ABN met “wat naar dat u deze ziekte heeft”, waarbij al weer één zakdoek tevoorschijn werd gehaald vanonder haar schort over zoveel empathie. Daarna volgden 16 pagina’s die door een latino of een beschonken professor  leken te zijn geschreven. 100o en één aandoeningen en andere onvolkomenheden kwamen aan de orde. In het Latijns geschreven. Daar las oma maar snel over heen. Pagina 18 eindigde weer in haar moers taal. Vanuit een glazen wolkenkrabber waar dure bolides af en aan rijden, 200 km verderop, werd oma te verstaan gegeven dat er pas sprake is van een vergoeding na 21 zelf te bekostigen wrijf- en knijpsessies. Vergenoegd over zijn boodschap klapte Cees Fortuyn zijn eigen laptop dicht. Dat had hij toch maar even mooi weg gemasseerd. Nu snel naar de 40e verdieping waar de champagne wachtte.

© J.G.Boomsma

Afprijzen

By | Alle daagjes | No Comments

Aan veel wat nieuw is hangt een prijskaartje. Gewoon een aantal cijfertjes, die tezamen weergeven welk bedrag er onder de streep voor is betaald. En toegegeven, soms kan dat best wel handig zijn. Maar moet dat ook met een nieuw jaar, vroeg ik mij vanochtend af. Moet daar een uitzondering op worden gemaakt, wanneer zelfs de grootste idealist zich in de luren laat leggen door paginagrote berekeningen (die mij doen duizelen) wat al dat moois kost, of gaat kosten? Dank je, zeg ik dan, laat het maar bij het oude. Ook een gegeven paard kan hier en daar een tandje missen maar hinnikt er desondanks vrolijk op los. Nou dan. Buiten mijn ervaringen met mijn beroemde hobbelpaard heb ik overigens weinig kennis van de hippische wereld an sich, dus laat maar. Nee, bij het maken van het tweede rondje met mijn zwarte vriend, vanochtend vroeg, pakte het nog nieuwe jaar zich verder uit. Met ijskristallen onder een kobaltblauwe lucht. Onbetaalbaar, dacht ik. En snoot hard mijn scharlakenrode neus in de buusdoek. Zonde om hem op te halen voor zoiets moois, vond ik. Natuurlijk, de kosten gaan met veel dingen vóór de baat uit, maar ik vind het weinig prijzenswaardig om dat als last te gaan ervaren. Dus, weg met die getallen en genieten met ons allen. Ik zet de fietse in een voordelig tandje, kleed mij warm aan en ga kijken hoe de Drentsche Aa zich kosteloos heeft gevuld met het overvloedige hemelwater van de voorbije weken. Een voordelige dag gewenst allen.

© J.G.Boomsma

vergeetmewietjes

By | Alle daagjes | No Comments

Op het gevaar af dat het hier bij mij thuis straks lijkt op een aflevering van Narcos, ontvouw ik toch maar weer eens wat van mijn plannen. Dus, gaat het beeld bij u op zwart, stuurt u mij dan vergeetmenietjes. Vermeld u er bij dat ik zit voor het kweken van gezonde wietjes. Vanwaar deze achteloosheid? Na veertig jaar (overvloedig) alcoholgebruik, sta ik nu al weer enige jaren “droog”. En dat bevalt mij uitstekend. Al vrij snel na de mindere beursnotering van biergiganten, liep ik denkbeeldig met mijn hoofd tegen de muur aan door de druk daar boven, veroorzaakt door NAH ( zie op mijn blog onder het kopje NAH). Deels kon/kan ik dit opvangen door iedere avond een pretsigaret op te steken en mij in nevelen te hullen. Ik kende het goedje en de werking daarvan vanuit mijn jeugd. Toen was het nog hoogst illegaal, nu ook nog, maar wordt het zo dat zo mooi heet: gedoogd. Wat inhoudt: Het is te koop in koffieshops maar de leverancier is mistig gezegd strafbaar. Zie het als een café waar vrijelijk drank mag worden verkocht en gedronken, maar waar de arme chauffeur van de bierwagen, om de zaak te bevoorraden. voor enige tijd het cachot in gaat. Raar. Afijn, om terug te komen op mijn plannen. Deze maand stop ik met roken, dus ook het verbranden van gedroogde blaadjes, zo nauwkeurig daar in vermengd, gaat niet langer in rook op. In plaats daarvan ga ik aan de CBD olie en ‘s avonds enige druppels THC olie. Zelf verbouwd, dus zelfvoorzienend. Al vroeg in de ochtend liep ik met laarzen aan en gewapend met een schoffel en een hark naar een mooi plekje bij mij in de tuin te zoeken. Heb ik nu nog wel eens gevoelens van eenzaamheid, straks is dat geweest, want ik ga natuurlijk veel in gesprek met de dan nog breekbare plantjes. Van de wetgever mag ik vijf plantjes kweken en houden, maar de buurtjes hebben niet echt groene vingers en ruimte zat hihi. Wacht… daar wordt gebeld………………………………………………………….